ระบบการเลี้ยงแบบกึ่งเข้มข้น

การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำแบบกึ่งเข้มข้นเป็นรูปแบบการผลิตในบ่อดินที่อยู่กึ่งกลางระหว่างแบบพัฒนาและแบบหนาแน่น โดยผสมผสานการให้อาหารในระดับปานกลางเข้ากับการผลิตอาหารธรรมชาติจากการใส่ปุ๋ย โดยทั่วไปให้ผลผลิตปลา 1-5ตันต่อเฮกตาร์ต่อปี และกุ้ง 2-6ตัน ขึ้นอยู่กับชนิดพันธุ์และสภาพภูมิอากาศ ในระบบนี้จะปล่อยสัตว์น้ำด้วยความหนาแน่นปานกลาง (ประมาณ 5,000-30,000ตัวสำหรับปลา หรือ 15-50ตัวต่อตารางเมตรสำหรับกุ้งระยะหลังวัยอ่อน) มีการใส่ปุ๋ยเพื่อกระตุ้นการเจริญเติบโตของแพลงก์ตอนพืชและสัตว์ และให้อーหารเสริมที่ให้โภชนาการราว 30-70% ในขณะที่อาหารธรรมชาติสนับสนุนส่วนที่เหลือ คุณภาพน้ำจะได้รับการจัดการผ่านการเปลี่ยนถ่ายน้ำและการเติมอากาศอย่างสม่ำเสมอแต่ไม่ต้องใช้เครื่องกลตลอด 24 ชั่วโมง ความเสถียรของระบบจึงขึ้นอยู่กับความสมดุลระหว่างธาตุอาหารที่ใส่ลงไปกับความสามารถในการดูดซับตามธรรมชาติของบ่อ ด้านเศรษฐศาสตร์อธิบายความนิยมของระบบนี้ได้ดี: ต้นทุนการลงทุนต่ำกว่าระบบ RAS หรือบ่อปูพลาสติกหนาแน่นมาก ความต้องการไฟฟ้าอยู่ในระดับปานกลาง และต้นทุนค่าอาหารต่อกิโลกรัมที่เพิ่มขึ้นอยู่ในเกณฑ์ต่ำเนื่องจากอาหารธรรมชาติช่วยทดแทนอาหารสำเร็จรูป ความเสี่ยงมักกระจุกตัวอยู่ที่เหตุการณ์ด้านคุณภาพน้ำ เช่น สาหร่ายตายกะทันหัน ปริมาณออกซิเจนต่ำในช่วงเช้ามืด และแอมโมเนียพุ่งสูงในช่วงคลื่นความร้อน ซึ่งต้องมีการตรวจสอบรายวันและเตรียมเครื่องเติมอากาศสำรอง ระบบกึ่งเข้มข้นนี้เหมาะสำหรับปลานิล การเลี้ยงปลาจีนร่วมกัน (polyculture) ปลาดุก และกุ้งขาวแวนนาไม และยังคงเป็นกระดูกสันหลังของการผลิตสัตว์น้ำในเอเชีย แอฟริกา และละตินอเมริกา การจัดการที่ดีหมายถึงตารางการใส่ปุ๋ยที่มีวินัย การใช้ยออาหารอย่างแม่นยำ และการจับสัตว์น้ำก่อนที่ขีดความสามารถในการรองรับของบ่อจะจำกัดการเจริญเติบโต