Deniz Alanı Planlaması

Deniz alanı planlaması, okyanus ve kıyı alanlarının, her yeni çiftlik alanını yalnızca kendi bireysel değerlerine göre izole bir şekilde lisanslamak yerine, karasal arazi kullanım planlamasına benzer bir imar haritası ve izin çerçevesi aracılığıyla, su ürünleri yetiştiriciliği, nakliye yolları, balıkçılık alanları, deniz koruma alanları, turizm, enerji altyapısı ve koruma bölgeleri gibi rekabet eden kullanımlar arasında tahsis edilmesine yönelik düzenleyici bir süreçtir. Su ürünleri yetiştiriciliği işletmecileri için bu, bir bölgenin mekansal planı belirli bölgeleri su ürünleri geliştirme alanları olarak belirlemiş, diğerlerini nakliye koridorları veya korunan yaşam alanları olarak hariç tutmuş ve mevcut çiftlikler, doğal balıkçılık alanları veya çevresel olarak hassas deniz tabanları etrafında tampon mesafeler ayırmış olabileceğinden, saha uygunluğunun genellikle herhangi bir şirketin başvurmasından çok önce belirlenmiş olması anlamına gelir. İyi yürütülen mekansal planlama, işletmecilere her yeni başvuru için her paydaşla tek tek müzakere etmek yerine, önceden bilinen uygun bölgeler sunarak kullanıcı çatışmasını ve lisanslama belirsizliğini azaltır; ancak kötü güncellenmiş planlar, mevcut taşıma kapasitesi bilimini yansıtmayan tarihsel olarak belirlenmiş bölgeler lehine daha iyi biyolojik alanları engelleyebilir. Daha önce imarsız açık deniz alanlarına doğru açık deniz genişlemesi, su ürünleri yetiştiriciliğini eski, daha köklü denizcilik sektörlerinin yanı sıra tanınmış bir kullanım kategorisi olarak barındırmak üzere özel olarak yazılmış yeni mekansal planlama süreçlerinin konusu haline gelmektedir.