Dikey Entegrasyon Risk Konsantrasyonu (Finansal Bakış Açısı)
Bir şirketin kendi tedarik zincirinin birden fazla aşamasına (kuluçkahane, yem üretimi, büyütme, işleme) sahip olması olan dikey entegrasyon, açık operasyonel faydalar (tedarik güvenliği, aşamalar arası marj yakalama, kalite kontrol sürekliliği) sunar. Ancak finansman ve risk yönetimi açısından bakıldığında, biyolojik üretim riski, yem emtia fiyat riski, işleme ve pazar riski gibi birden fazla farklı risk türünü, her biri yalnızca kendi aşamasına özgü riski taşıyan ayrı, bağımsız finanse edilen işletmelere dağıtmak yerine tek bir kurumsal varlık içinde yoğunlaştırır. Bu durum, herhangi bir aşamada meydana gelen tek bir ciddi aksaklığın (yetiştirme aşamasında bir hastalık salgını, yem bileşeni tedarik şoku) izole bir tedarikçi ilişkisiyle sınırlı kalmak yerine, tüm entegre iş boyunca finansal stresi yayabileceği anlamına gelir. Dikey entegre bir su ürünleri yetiştiriciliği şirketini değerlendiren borç verenler ve yatırımcılar, her aşamanın riskini bağımsız olarak ele almak yerine, şirketin farklı işletme aşamaları arasındaki risk korelasyonunu değerlendirmelidir. Zira dikey entegrasyonun tüm mantığı olan aşamalar arasındaki sıkı operasyonel bağımlılık, finansal açıdan bu ilişkili risk yoğunlaşma modelini yaratan şeydir; bu durum, farklı aşamaların riskini ayrı finansman veya sahiplik yapıları aracılığıyla izole edebilen ve koruma altına alabilen daha az entegre bir şirkette bulunmayan bir denge unsurudur. Dikey entegre operasyonlara özgü risk azaltma stratejileri arasında, her aşamada tamamen şirket içi tedarike bağımlı olmak yerine bazı girdileri dışarıdan temin etme konusunda gerçek operasyonel esnekliği sürdürmek (bu, herhangi bir aşamada dahili bir aksaklık sırasında bir yedek seçenek sunar) ve her aşamayı tamamen bağımsız, ilişkisiz risk taşıyormuş gibi finanse etmek yerine, bu aşamalar arası risk korelasyonunu hesaba katan uygun sözleşme ve teminat koşullarıyla finansmanı yapılandırmak yer alır. Dikey entegre operasyonlara yönelik sigorta programları da benzer şekilde, tam entegre değer zinciri boyunca bütünsel olarak tasarlanmalıdır. Zira bir aşamadaki kaybın, bağlı sonraki aşamalarda iş kesintisine veya kalite riskine nasıl dönüştüğünü dikkate almadan her aşamayı ayrı ayrı sigortalamak, bir şirketin kendi dahili olarak bağlı operasyonları arasındaki arayüzlerde önemli kapsama boşlukları bırakabilir.
