Okyanus Asitlenmesi (Su Ürünleri Yetiştiriciliği Üzerindeki Etkisi)
Okyanus asitlenmesi, sanayi öncesi dönemlerden bu yana yaklaşık 0.1 birimlik bir düşüşle, bu yüzyılda daha fazla düşüş öngörülen deniz suyu pH'ındaki kademeli azalmadır. Bu durum, artan atmosferik karbondioksitin yüzey suyunda çözünmesi ve karbonat dengesini daha düşük karbonat iyonu mevcudiyetine doğru kaydırmasıyla tetiklenir; bu, kabuklu deniz ürünleri ve bazı fitoplanktonların kalsiyum karbonat kabukları ve iskeletleri inşa etmek için kullandığı hammaddedir. Belgelenmiş üretim etkisi en çok larva aşamasında görülür: ABD Pasifik kıyısındaki istiridye, midye ve bazı yengeç kuluçkahaneleri, zaten asitlenmiş derin suyu yüzeye çıkaran doğal yukarı akıntı olayları sırasında ölçülebilir larva kabuk oluşumu başarısızlığı ve artan ölümler yaşamıştır; bu durum, gelecekteki ortalama okyanus kimyasını onlarca yıl öncesinden etkili bir şekilde göstermektedir. Yüzgeçli balıklar genellikle kabuk oluşumundan daha az doğrudan etkilenir, ancak öngörülen gelecekteki pH aralıklarının alt ucunda davranış, büyüme ve otolit gelişiminde subletal etkiler gösterirler. Kuluçkahane düzeyindeki hafifletme önlemleri arasında, giriş suyunun gerçek zamanlı pH ve karbonat kimyası izlenmesi, hassas larva aşamalarında sodyum bikarbonat veya karbonat ile tamponlama ve asitlenmeye toleranslı anaç hatlarını hedefleyen seçici ıslah programları yer alır. Bu da okyanus asitlenmesini, su ürünleri yetiştiriciliğinin sadece mühendislik çözümleriyle değil, aktif olarak ıslah yoluyla da mücadele ettiği birkaç su kimyası tehdidinden biri haline getirmektedir.
