Su Ürünleri Ticaretine Uygulanan Karşılaştırmalı Üstünlük Teorisi
Ülkelerin, mutlak anlamda başka bir ülke aynı malı daha ucuza üretebilse bile, diğer mallara kıyasla nispeten daha düşük fırsat maliyetiyle üretebildikleri mallarda uzmanlaşarak ve ticaretini yaparak fayda sağladığını belirten klasik iktisat ilkesi olan karşılaştırmalı üstünlük, gözlemlenen küresel su ürünleri ticareti modellerini açıklamaya yardımcı olur. Bu ilke, elverişli iklim, su kaynakları veya işgücü maliyeti yapısına sahip belirli ülkelerin neden belirli türlerin yetiştiriciliği ve genellikle birincil işlenmesinde ihracat için yoğun bir şekilde uzmanlaştığını, farklı temel kaynaklara sahip ülkelerin ise bunun yerine daha fazla katma değerli işleme, ıslah ve genetik teknoloji geliştirme veya yem bileşeni üretimi ve ihracatında uzmanlaştığını, aynı türlerin doğrudan yetiştiriciliğini yapmadığını açıklar. Bu teorik çerçeve, küresel su ürünleri üretiminin ve ticaretinin neden fiilen gözlemlenen coğrafi uzmanlaşma modelini geliştirdiğini, belirli ülkelerin karides, tilapya, somon, pangasius gibi belirli türlerin baskın üreticileri olarak ortaya çıktığını ve her birinin, o belirli türü verimli bir şekilde üretmek için en alakalı kaynak ve maliyet faktörlerindeki kendi özel karşılaştırmalı üstünlüğünü takip ettiğini, üretimin fiziksel olarak uygun su ve iklim koşullarına sahip tüm ülkeler arasında eşit veya rastgele dağılmak yerine, açıklamaya yardımcı olur, ancak tek başına tam olarak belirlemez. Gerçek dünya ticaret modelleri, basit klasik teorinin tam olarak yakalayamadığı faktörler (bu sözlüğün ticaret ve gümrük kümesinde tartışılan tarife ve tarife dışı ticaret engelleri, temel karşılaştırmalı maliyet verimliliğine bakılmaksızın yerel üretimi korumaya yönelik yerel siyasi destek ve farklı bir bölgenin temel kaynak donanımının teorik olarak eşit veya daha verimli üretimi destekleyebileceği durumlarda bile belirli bir türde erken yetenek geliştiren bölgelerdeki gerçek ilk hareket avantajı ve birikmiş teknik uzmanlık) nedeniyle saf karşılaştırmalı üstünlüğe dayalı uzmanlaşmadan belgelenmiş, önemli şekillerde sapar. Karşılaştırmalı üstünlük dinamiklerini anlamak, ulusal su ürünleri geliştirme stratejisi kararlarını bilgilendirmeye yardımcı olur (bu sözlüğün ulusal kalkınma planı içeriğinde başka yerlerde tartışılmıştır), çünkü bir ülkenin geliştirme stratejisi, ülkenin temel maliyet ve kaynak yapısının, kendi farklı karşılaştırmalı üstünlük konumlarından zaten faydalanan yerleşik uluslararası rakiplere göre gerçek, kalıcı bir rekabet avantajını aslında desteklemediği bir türde veya üretim yönteminde rekabetçi üretim geliştirmeye çalışmak yerine, gerçek karşılaştırmalı üstünlüğünün nerede yattığını dürüstçe değerlendirmekten fayda sağlar.
