ใบอนุญาตระบายน้ำทิ้งและค่าจำกัดน้ำทิ้ง

ใบอนุญาตระบายน้ำทิ้งอนุญาตให้ฟาร์มปล่อยน้ำทิ้งลงสู่แหล่งน้ำรองรับและกำหนดเกณฑ์คุณภาพที่น้ำทิ้งต้องเป็นไปตามที่กำหนด หน่วยงานกำกับดูแลออกใบอนุญาตที่ครอบคลุมพารามิเตอร์เช่นปริมาณของแข็งแขวนลอยทั้งหมดซึ่งโดยทั่วไปจำกัดให้สูงกว่าค่าน้ำเข้าไม่เกินหลักสิบมิลลิกรัมต่อลิตร ความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมี ฟอสฟอรัสและไนโตรเจนที่ละลายน้ำและการปล่อยของแข็งที่ตกตะกอนได้จากกิจกรรมของฟาร์ม ตัวอย่างเช่นฟาร์มปลาเทราต์ระบบน้ำไหลมักเผชิญค่าจำกัดประมาณ25ถึง30มิลลิกรัมต่อลิตรสำหรับTSSและ5ถึง10มิลลิกรัมต่อลิตรสำหรับBOD5ณจุดระบายออก ขณะที่ฟาร์มกระชังถูกควบคุมผ่านการติดตามผลกระทบต่อพื้นท้องน้ำใต้ฟาร์มโดยมีเกณฑ์ซัลไฟด์ประมาณ1,500ไมโครโมลต่อลิตรซึ่งบ่งชี้ถึงการสะสมของสารอินทรีย์เกินระดับที่ยอมรับได้ ใบอนุญาตระบุความถี่ในการติดตามตรวจสอบ จุดเก็บตัวอย่างและหน้าที่ในการรายงาน การละเมิดค่าจำกัดอาจนำไปสู่ค่าปรับ การบังคับลดปริมาณผลผลิตหรือการพักใช้ใบอนุญาต ดังนั้นฟาร์มจึงต้องถือว่าการควบคุมน้ำทิ้งเป็นพารามิเตอร์การออกแบบได้แก่บ่อตกตะกอนและการกรองด้วยดรัมฟิลเตอร์ก่อนระบายออก การลดเศษอาหารเหลือทิ้งผ่านการปรับปรุงคุณภาพเม็ดอาหารและการพักบ่อระหว่างรอบการผลิตล้วนช่วยลดความเสี่ยงการไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนด ในพื้นที่ที่มีการเพาะเลี้ยงหนาแน่นการกำหนดเพดานรวมระดับลุ่มน้ำจะเข้ามาแทนที่ค่าจำกัดรายฟาร์มโดยเชื่อมโยงโควตาการระบายของแต่ละฟาร์มเข้ากับความสามารถในการรองรับของแหล่งน้ำที่ใช้ร่วมกัน