Deniz Suyunda İz Element Toksisitesi (Bakır, Çinko, Kadmiyum)
En sık izlenenler arasında bakır, çinko ve kadmiyumun da bulunduğu çeşitli iz metaller, deniz suyunda düşük arka plan konsantrasyonlarında doğal olarak bulunur, ancak birçok karasal bağlamda gözle görülür bir zarara neden olabilecek konsantrasyonların çok altında bile yetiştirilen balıklar, kabuklu deniz ürünleri ve özellikle hassas omurgasız larva aşamaları için akut veya kronik olarak toksik hale gelir. Özellikle bakır, düşük milyarda bir (ppb) aralığındaki konsantrasyonlarda birçok omurgasız larva için belgelenmiş aşırı toksisite taşır; bu hassasiyet, bu sözlüğün kafes ve gemi içeriğinde başka yerlerde tartışılan bakır bazlı kirlilik önleyici kaplamalar da dahil olmak üzere antropojenik bakır kaynaklarının yakınında veya yüksek iz metal yükleri taşıyan endüstriyel veya kentsel akıntıların yakınında bulunan su ürünleri yetiştiriciliği tesisleri için doğrudan önemlidir. Toksisite, metalin spesifik kimyasal türleşmesine büyük ölçüde bağlıdır; bir metalin serbest, çözünmüş iyonik formu, genellikle organik maddeye bağlı veya daha az biyoyararlı kompleks bir form olarak bulunan aynı toplam metal konsantrasyonundan çok daha biyolojik olarak erişilebilir ve toksiktir. Bu, aynı toplam bakır konsantrasyonuna sahip iki su örneğinin, su kimyası faktörlerine, çözünmüş organik karbon içeriğine, pH'a, tuzluluğa bağlı olarak çok farklı gerçek toksisite riski sunabileceği anlamına gelir; bu faktörler, toplam bakırın ne kadarının daha tehlikeli serbest iyonik formda, ne kadarının ise daha az biyoyararlı bağlı formda bulunduğunu belirler. Sediment, iz metaller için hem bir yutak hem de ikincil bir kaynak olarak işlev görebilir; sürekli düşük seviyeli girdilerden zamanla metal kirliliğini biriktirir ve daha sonra belirli koşullar altında bu birikmiş metali su sütununa geri salabilir. Bu sözlüğün sediment kimyası içeriğinde başka yerlerde tartışılan redoks potansiyeli değişiklikleri, belgelenmiş bir salım tetikleyicisidir; bu da bir tesisin iz metal risk değerlendirmesinin, sadece mevcut su sütunu konsantrasyonunu değil, özellikle metal içeren deşarj veya kirlilik önleyici kaplama kullanımı geçmişi olan tesislerde birikmiş sediment kirliliği geçmişini de dikkate alması gerektiği anlamına gelir. Bu iz metaller için düzenleyici deşarj ve ortam suyu kalitesi limitleri, çoğu gelişmiş su ürünleri yetiştiriciliği düzenleyici yargı alanında özellikle bu belgelenmiş hassasiyet nedeniyle mevcuttur; bu da iz metal izlemesini, bu sözlükte başka yerlerde tartışılan su deşarj izni ve atık limiti içeriğiyle doğrudan ilişkilendirir ve uyum izlemesi tipik olarak hem deşarj noktasında hem de hassas alıcı ortamlar için deşarjın girdiği daha geniş ortam su kütlesinde gereklidir.
