Devamlı Ölüm Sendromu (DÖS)

Devamlı ölüm sendromu (DÖS), özellikle Litopenaeus vannamei olmak üzere çiftlik karideslerinde görülen, haftalarca süren ve olağan acil durum önlemlerine yanıt vermeyen düşük seviyeli günlük ölümlerle (genellikle günlük biyokütlenin yüzde 0.5 ila 2'si) karakterize kronik bir üretim durumunu tanımlar. Etkilenen havuzlar yavaş yüzme, boş bağırsaklar, soluk veya küçülmüş hepatopankreas ve zayıf yem tepkisi gösterirken, kümülatif ölüm bir döngüde ürünün yüzde 30 ila 60'ına ulaşabilir. DÖS, tek bir patojen hastalığı yerine çok faktörlü olarak kabul edilir: katkıda bulunan etkenler arasında kronik Vibrio (özellikle V. parahaemolyticus) baskısı, Enterocytozoon hepatopenaei gibi mikrosporidiyen enfeksiyonu, yemdeki mikotoksinler, yüksek organik yük ve kötü su kalitesi, düşük çözünmüş oksijen veya aşırı kalabalıktan kaynaklanan sürekli subletal stres yer alır. Belirgin belirtiler diğer sendromlarla örtüştüğü için tanı, laboratuvar çalışması (bilinen ajanlar için PCR, histoloji, bakteri izolasyonu) gerektirir. Yönetim, stres azaltma ve yük kontrolüne odaklanır: havuz probiyotikleri, çamur temizliği, orta stoklama yoğunlukları, yüksek kaliteli düşük mikotoksinli yemler, immünostimülanlar ve yasal ve ihtiyatlı olduğu durumlarda veteriner rehberliğinde hedefe yönelik antimikrobiyal tedavi. Önleme tedaviden daha iyidir; bir havuz devamlı ölüm modeline girdiğinde, ekonomik olarak genellikle erken kısmi hasat tercih edilir.