Kültür Substratı

Kültür substratı, hayvanların tutunduğu, barındığı veya üzerinde otladığı, bir üretim sistemi içine yerleştirilmiş herhangi bir yüzey veya yapıdır — istiridye larvalarının yerleşimi için kabuk yığınları, kerevit ve yengeçler için PVC boru parçaları, beton fayanslar veya ağ barınaklar, uzun hat midye yetiştiriciliğinde ipler ve sarkıt hatlar, tatlı su havuzlarında periphyton substratları veya deniz çiftçiliğinde yapay resifler gibi — çıplak üretim biriminin karşılamadığı davranışsal ihtiyaçları karşılamak üzere sağlanır. Sağlanması estetik değil, performansla ilgili bir karardır: Yetersiz substrat verilen barınak arayan kabuklular, tüy dökme sırasında keskin bir şekilde artan yamyamlık gösterir; baskınlık hiyerarşileri, alt konumdaki hayvanlarda beslenmeyi engeller ve tek tip barınak erişimi, boyut homojenliğini ve hayatta kalmayı ölçülebilir şekilde iyileştirir; periphyton sistemlerinde, eklenen substrat alanı (genellikle havuz yüzey alanının %40-60'ı), yemi tamamlayan ve su kalitesini stabilize etmeye yardımcı olan biyofilm otlama tabanını genişletir. Substrat tasarımı açık ödünleşimler içerir: hayvan başına yüzey alanı ve geometrisi, bölge sıkışmasını önlemek için aralık, kirlenme bozulmasına direnen malzeme ve yarattığı bakım yükü, çünkü substrat yüzeyleri kendileri biyokirlilik ve organik film biriktirir, bu da periyodik temizlik veya değiştirme gerektirir ve kirli substrat fayda yerine patojen rezervuarı haline gelebilir. İki kabuklu yetiştiriciliğinde substrat sorunu, yetiştirme yönteminin kendisiyle birleşir — toplayıcı, ip veya tepsi substrattır — oysa kabuklu ve süs balığı sistemlerinde, hayatta kalma, sınıflandırma işçiliği ve stres üzerinde doğrudan etkileri olan ayrı bir mühendislik girdisi olarak kalır.