Kabuk Değişimi Evrelemesi (Kabuklu)

Kabuk değişimi evrelemesi, kabukluların — yengeçler, kerevitler, ıstakozlar, karidesler — kabuk değiştirme döngüsünün tanımlanmış evrelerine göre sınıflandırılmasıdır, en hassas olarak Drach'ın sisteminden türetilen A'dan E'ye kadar olan ölçek: A evresi (kabuk değişiminden hemen sonra, yumuşak kabuk, hayvan suyla şişmiş ve oldukça savunmasız), B evresi (kabuk sertleşmesinin ilerlemesi), C evresi (kabuk değişimleri arası, tamamen sertleşmiş, normal durum), D evresi (kabuk değişim öncesi, kalsiyumun yeniden emilmesiyle eski kutikülün gözle görülür ayrılması, epigastrik seta gelişimi ile D0–D4'e ayrılır) ve E evresi (ekdiz, gerçek kabuk atma). Evreleme göstergeleri, saha pratiğine uygun olandan araştırma düzeyine kadar değişir: dış sertlik ve karın flebi esnekliği kontrolleri, geç kabuk değişim öncesinde eski karapaksın altında yeni kutikülün oluşumunun gözlemlenmesi, ince evreleme için büyütme altında seta-gözenek muayenesi ve laboratuvarlarda hemolenf ekdisteroid titreleri. Operasyonel riskler doğrudandır: A ve B evrelerinde elleçleme, sınıflandırma ve taşıma ölümleri artar, bu nedenle rutin yetiştiricilik kabuk değişimleri arası hayvanlar etrafında planlanır; kabuk değişim öncesi tespiti, çiftçilerin yemi kesmesine (bağırsak kabuk değişiminden önce boşaltılır) ve hasat zamanlamasına olanak tanır; ve yumuşak kabuklu ürün yetiştiriciliğinde, evreleme hassasiyeti bir gelir kaynağıdır — yengeçler kabuk sertleşmeye başlamadan önce, kabuk değişiminden sonraki birkaç saat içinde hasat edilmelidir, bu da yoğun kabuk değişim pencerelerinde sürekli izleme gerektirir. Kabuk değiştirme senkronizasyonu, toplu kabuk değişimlerinden sonra yamyamlık artışlarını da açıklar, substrat ve stoklama kararlarının kabuk değişim evresine atıfta bulunmasının bir nedeni budur.