Nil Tilapyası Kafes Yetiştiriciliği

Göller, rezervuarlar ve büyük nehirlerde Nil tilapyası (Oreochromis niloticus) kafes yetiştiriciliği, tür için en hızlı büyüyen üretim yöntemlerinden biri haline gelmiştir; işletmecilerin havuz inşaatının arazi, pompalama ve liner maliyetleri olmadan açık su kütlelerinin doğal su değişimi ve oksijen yenilenmesinden faydalanmasına olanak tanırken, su kalitesi üzerindeki kontrolün azalması ve komşu kafes kümelerinden kaynaklanan ortak su kütlesi hastalıkları ve besin yüküne maruz kalma pahasına gerçekleşir. Kafeslerde stok yoğunluğu tipik olarak ekstansif havuzlara göre birim hacim başına daha yüksektir; bu, türün belirgin hipoksi toleransı (çoğu çiftlik balığını strese sokacak çözünmüş oksijen seviyelerinde hayatta kalması) ve tilapyayı değişken doğal su kütlelerinde kafes yetiştiriciliği için en toleranslı türlerden biri yapan geniş sıcaklık ve su kalitesi toleransı ile desteklenir. Yavrudan 300-600 g pazar boyuna büyütme 27-30 C optimum sıcaklıklarda 5-8 ay sürer; ticari yüzen pelet yemlerle yem dönüşüm oranı (FCR) 1,3-1,7'dir. Ortak göller ve rezervuarlardaki yoğun kafes kümelenmesi, belgelenmiş birçok bölgede lokal ötrofikasyona ve çiftlikler arası hastalık yayılımına yol açmış; bu da bazı yargı bölgelerini kıyı deniz zonlamasına benzer şekilde göl genelinde taşıma kapasitesi sınırlarına ve kafes aralığı düzenlemelerine itmiştir.