Kelp Cultivatie en Lijnen

Kelpteelt is de landbouw van grote bruine algen, voornamelijk Saccharina japonica en Macrocystis pyrifera, op horizontale longlines of verticale drop-lines die verankerd zijn in koud, nutrientrijk kustwater. Zaailingen van 2-5 cm lang, geproduceerd in landgebaseerde kwekerijen op touw of afkomstig uit wilde sporofyllenverzamelingen, worden in de late herfst of winter op touwen gewonden met een afstand van 10-20 cm, wanneer de temperaturen onder de 10-14°C dalen en de levenscyclus met afwisseling van generaties jonge sporofyten levert. De fronds verlengen zich in de winter en lente, en bereiken 3-6 m bij de oogst na 5-8 maanden, met opbrengsten van 10-25 kg nat gewicht per meter lijn en droge opbrengsten van 2-6 kg per meter. De beschikbaarheid van licht bepaalt de diepteband, doorgaans 3-10 m onder het oppervlak, en de boerderijen worden geplaatst waar de winterconcentraties van nutriënten boven ongeveer 5-10 micromol nitraat blijven om de groei te ondersteunen. Belangrijke werkzaamheden zijn periodieke diepteaanpassing om licht- en golfstress te beheersen, het verwijderen van epifyten en grazers zoals zee-egels, en het gefaseerd oogsten van de bovenste bladschede terwijl de wortelvastzetting zich herstelt. Toepassingen variëren van voedsel, alginaatextractie, toevoegingen aan diervoeding tot bioremediatie, en de opname van voedingsstoffen door kelp maakt het een kernsoort in geïntegreerde multi-trofische systemen naast gevoede viskweek.