กระโปรงกันเหาทะเล

กระโปรงกันเหาทะเลหรือเรียกว่าแนวกั้นหรือโล่กันเหาทะเลคือแผ่นวัสดุยืดหยุ่นชนิดทึบน้ำหรือตาข่ายละเอียดที่แขวนรอบส่วนบนของกระชังตาข่ายเลี้ยงปลาแซลมอนลึกประมาณ1เมตรโดยจมผ่านผิวน้ำเพื่อสร้างแนวกั้นทางกายภาพที่ลดการแลกเปลี่ยนน้ำผิวดินและช่วยลดการเกาะตัวของตัวอ่อนเหาทะเลซึ่งหนาแน่นในมวลน้ำชั้นบนลงบนปลาที่เลี้ยง นิยมใช้อย่างแพร่หลายในการเลี้ยงปลาแซลมอนของนอร์เวย์และสกอตแลนด์โดยมักติดตั้งในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนซึ่งเป็นช่วงที่แรงกดดันของตัวอ่อนCaligus elongatusและLepeophtheirus salmonisสูงสุดและผลการศึกษาภาคสนามรายงานว่าลดการติดเชื้อได้30-70%ขึ้นอยู่กับความลึกของกระโปรงขนาดตาข่ายและการสัมผัสกระแสน้ำ เนื่องจากแนวกั้นยังจำกัดการแลกเปลี่ยนออกซิเจนและการชะล้างของเสียกระชังที่ติดตั้งกระโปรงจึงมักติดตั้งระบบเติมอากาศหรือระบบออกซิเจนและความลึกเป็นการแลกเปลี่ยนระหว่างการป้องกันและอุทกพลศาสตร์ กระโปรงที่ลึกกว่าจะป้องกันได้ดีกว่าแต่เพิ่มภาระต่อระบบทุ่นยึด ระบบสนอร์เกิลซึ่งเป็นรูปแบบดัดแปลงจะบังคับให้ปลาแซลมอนว่ายอยู่ใต้ชั้นผิวน้ำผ่านแนวกั้นทรงกระบอกมีหลังคาและมีช่องเปิดลึกทำให้ปลาอยู่ห่างจากตัวอ่อนระยะติดเชื้อขณะที่ยังคงรักษาการแลกเปลี่ยนน้ำไว้ กระโปรงเป็นเครื่องมือหนึ่งในชุดการจัดการศัตรูพืชแบบบูรณาการร่วมกับปลาทำความสะอาดการแช่ยาการบำบัดด้วยน้ำจืดหรือความร้อนและการใช้กระโปรงจะถูกบันทึกเป็นมาตรการที่ไม่ใช้ยาในโปรแกรมเฝ้าระวังเหาทะเลระดับชาติ