Bölgesel Yem Kendi Kendine Yeterlilik Stratejisi
Bölgesel yem kendi kendine yeterlilik stratejisi, temel su ürünleri yemi bileşenlerinin ve daha kapsamlı versiyonlarında ise bitmiş yem üretim kapasitesinin yerel veya bölgesel üretimini hedefler; özellikle bir bölgenin ithal yeme bağımlılığını ve bununla ilişkili uluslararası emtia fiyat oynaklığına, bu sözlüğün başka bir yerinde tartışılan kur riskine ve uzak, uluslararası kaynaklı yem bileşenlerine bağımlılığın doğal olarak taşıdığı tedarik kesintisi riskini azaltmayı amaçlar. Bu, uluslararası yem bileşeni tedarik zincirlerinde önemli aksaklıklar yaşandığında, ithalata büyük ölçüde bağımlı su ürünleri sektörlerinin karşılaştığı pratik kırılganlığı ortaya koyan belgelenmiş yem tedarik zinciri aksaklıkları olaylarının ardından birçok bölgede yeniden politika ilgisi kazanmış stratejik bir husustur. Gerçek yem kendi kendine yeterliliğini sağlamak, bir bölgenin kendi yerel tarımsal veya deniz kaynak tabanının kolayca dolduramayacağı belirli bileşen boşluklarını ele almayı gerektirir; bu da bitkisel protein bileşenleri için yerel tahıl veya yağlı tohum üretimine uygun bir bölgenin, ya önemli bir yerel doğal balıkçılık kaynağından yararlanmadan ya da bu sözlüğün alternatif protein kümesinde tartışılan alternatif protein ve lipid üretim teknolojilerine yatırım yapmadan, deniz kaynaklı bileşenlerde (balık unu ve balık yağı) kendi kendine yeterliliği sağlamakta gerçek yapısal zorluklarla karşılaşabileceği anlamına gelir; zira bu teknolojiler, bölgenin doğal kaynak tabanının aksi takdirde kolayca yerel olarak sağlayamayacağı bileşenler için ikame bir yol sunar. Kesinlikle ulusal olmaktan ziyade bölgesel kendi kendine yeterlilik stratejileri, tamamlayıcı kaynak güçlerini paylaşan bir grup komşu ülke arasında ticaret anlaşmaları veya koordineli yatırımlar yoluyla takip edildiğinde, bazı küçük veya kaynak kısıtlı bireysel ülkeler için gerçekten gerçekçi olmayabilecek tam ulusal kendi kendine yeterlilik ile uzak uluslararası bileşen tedarikine sürekli tam bağımlılık arasında pratik bir orta yol sunar; bu sayede bölgesel bir grup, kendi kendine yeterliliği tamamen bağımsız olarak takip eden herhangi bir küçük üye ülkenin gerçekçi olarak başarabileceğinden daha fazla tedarik güvenliği ve azaltılmış ithalat bağımlılığına topluca ulaşabilir. Yem kendi kendine yeterlilik stratejisi, bu sözlüğün yem bileşeni içeriğinde tartışılan daha geniş alternatif protein geliştirme, yeni bileşen düzenleyici onayı ve ormansızlaşmasız tedarik hususlarıyla doğrudan kesişir; çünkü gerçek kendi kendine yeterliliği hedefleyen bir bölgenin, bu hususları zaten yerleşik uluslararası tedarikçi düzeyinde ele alan uluslararası ticareti yapılan yerleşik bileşen tedarik zincirlerine güvenmeye devam etmek yerine, yerel veya bölgesel üretim kapasitesi oluşturmaya özel olarak uygulanan aynı bileşen geliştirme ve düzenleyici yolları izlemesi gerekir.
