Yem Hammaddesi Riskinden Korunma Amaçlı Vadeli İşlem ve Vadeli Sözleşmeler

Vadeli işlem sözleşmeleri (futures contracts), bir borsada işlem gören, soya küspesi, daha az likit ve daha özel piyasalarda balık yağı, mısır gibi bir emtiayı gelecekteki bir teslimat için sabit bir fiyattan alıp satmak üzere yapılan standartlaştırılmış anlaşmalardır. Bu sözleşmeler, bir su yemi üreticisinin veya büyük entegre bir çiftliğin, gerçek satın alma ihtiyacından önce girdi maliyetlerini sabitlemesine olanak tanır ve yem, çoğu işletmenin karşılaştığı en büyük ve fiyatı en değişken girdi maliyeti olduğundan, korunmasız emtia pozisyonunun yem maliyetine duyarlı bir su ürünleri işletmesini maruz bırakacağı fiyat dalgalanmalarına karşı koruma sağlar. Vadeli satış sözleşmeleri (forward contracts) de benzer bir fiyat sabitleme işlevi görür, ancak standartlaştırılmış borsa işlem gören enstrümanlar yerine özel olarak müzakere edilmiş ikili anlaşmalardır. Bu sözleşmeler, sözleşme şartları, miktar, teslimat zamanlaması ve belirli ürün kalitesi açısından daha fazla esneklik sunar, ancak karşı taraf riski (diğer tarafın anlaşmaya uymaması riski) taşıma maliyetiyle birlikte gelir. Borsa işlem gören vadeli işlem sözleşmelerinin takas odası yapısı, sözleşme performansının merkezi olarak garanti altına alınması yoluyla bu riski ortadan kaldırmak için özel olarak tasarlanmıştır. Etkili bir riskten korunma (hedging), korunulan pozisyonun yönetilen gerçek fiziksel emtia pozisyonuyla iyi bir korelasyon göstermesini gerektirir. Baz riski (basis risk), standartlaştırılmış vadeli işlem sözleşmesinin referans fiyatı ile belirli bir alıcının kendi özel, muhtemelen bölgesel veya kalite farklılığı olan fiziksel emtia için ödediği gerçek fiyat arasındaki farktır. Bu, iyi yürütülmüş bir vadeli işlem korumasının bile fiyat riskini mükemmel bir şekilde ortadan kaldırmadığı, ancak tamamen korunmasız kalmaya kıyasla önemli ölçüde azalttığı anlamına gelir. Daha küçük su ürünleri işletmeleri genellikle vadeli işlem ve vadeli satış sözleşmelerini doğrudan kullanmak için gerekli işlem ölçeğine, likidite erişimine ve uzmanlaşmış ticaret bilgisine sahip değildir. Bu nedenle, bu risk yönetimi aracı ağırlıklı olarak daha büyük entegre yem şirketleri ve büyük dikey entegre su ürünleri işletmeleri tarafından kullanılırken, daha küçük çiftlikler genellikle temel emtia riskini kendileri korumak yerine, yem tedarikçilerinin kendi fiyatlandırmaları aracılığıyla emtia fiyat dalgalanmalarını dolaylı olarak deneyimler.