Popülasyon Azaltma ve İtlaf Politikası

İtlaf, bir hastalığın daha fazla yayılmasını önlemek amacıyla, enfekte (veya yüksek enfeksiyon riski taşıyan) tüm bir popülasyonun kasıtlı olarak, genellikle düzenleyici kurumlar tarafından zorunlu kılınan bir şekilde yok edilmesidir. Bu, bildirimi zorunlu veya başka şekilde yüksek sonuçları olan bir patojenin doğrulanması ve yalnızca kontrol altına alma veya tedavi yöntemlerinin bölgesel veya endüstri çapında yayılımı önlemek için yetersiz görülmesi durumunda uygulanan ciddi ancak bazen gerekli bir önlemdir. İtlaf emri verme kararı genellikle çiftliğin kendisinden ziyade düzenleyici otoritelerdedir, çünkü bu önlemin amacı bireysel çiftliğin kendi çıkarının ötesine geçerek komşu çiftlikleri ve ciddi durumlarda tüm bir bölgenin veya ülkenin hastalık durumunu ve ticari erişimini korumaktır. Bu nedenle birçok yargı alanı, çiftçilerin bir salgını bildirmek yerine gizleme teşvikini azaltmak için zorunlu itlaf emirlerini bir tazminat planıyla eşleştirir. Doğru itlaf, insancıl itlaf yöntemleri, patojenin süreç sırasında salınımını önlemek için doğru karkas imhası ve yeniden stoklamadan önce tesisin kapsamlı dezenfeksiyonunu gerektirir; çünkü eksik uygulanan bir itlaf olayı, tortu, ekipman veya yapılarda kalıntı patojen bırakarak sonraki, bilgisizce yeniden stoklanan popülasyonu yeniden enfekte edebilir. Bu politika, iyi tasarlanmış bir hastalık yönetimi hiyerarşisinde açıkça son çare olarak kullanılan bir araçtır ve hem etkilenen işletme için ciddi ekonomik maliyetini hem de erken teşhis ve güçlü rutin biyogüvenliğin, bu noktaya ulaşmayı bir salgının beklenen sonucu yerine bir istisna haline getirmeyi amaçladığı daha geniş ilkesini yansıtır.