Siyanobakteri (Mavi-Yeşil Alg) Kontrolü

Siyanobakteri kontrolü, ötrofik göletlerde baskın olan, yüzeyde köpük oluşturan ve üç farklı sorun yaratan mavi-yeşil algleri (Microcystis, Anabaena ve Oscillatoria gibi) ele alır: öldüklerinde oksijen çöküşleri, balıklara, karideslere ve insan tüketicilere zarar veren toksin salınımı (mikrosistinler) ve hasadı bozan koku bileşikleri (geosmin, MIB). Kontrol öncelikle önleme ile başlar: siyanobakteriler yüksek fosfor, yüksek pH (8.5 üzeri) ve düşük azot-fosfor oranlarında gelişir, bu nedenle dengeli gübreleme, yeterli N girişi ve stabil pH, zararsız yeşil algleri ve diyatomları destekler. Bir kez yerleştikten sonra, fiziksel ve biyolojik önlemler önceliklidir: arpa samanı özleri, fosfor bağlayıcı ajanlar ve otçulları ve rekabet eden algleri artırmak; 0.2-0.5 mg/L Cu oranında bakır sülfat klasik kimyasal tedavidir, ancak daha yüksek seviyelerde balıklar için de toksik olduğu, yüksek alkalilikte etkisiz olduğu ve yoğun bir alg patlamasını bir kerede öldürmenin oksijen çöküşünü tetikleyebileceği için dikkatli dozlanmalıdır. En iyi uygulama, göletin bir kısmını havalandırıcılar çalışırken tedavi etmek ve köpüğü mekanik olarak uzaklaştırmaktır. Karides göletlerinde, probiyotikler ve düzenli su değişimi siyanobakteri baskınlığını bastırır. İyi kontrolün getirisi ölçülebilirdir: daha az şafak oksijen acil durumu, daha düşük hepatotoksin riski ve satış fiyatlarını düşüren topraksı tatlardan arınmış balıklar.