Tuz Banyoları ve Ozmotik Şok Tedavisi

Tuz banyoları, parazitleri dökmek ve stresi azaltmak için balık vücut sıvıları ile çevre suyu arasındaki ozmotik gradyandan yararlanır. %1–3 (10–30 g/L) sodyum klorür banyosunda 5–30 dakika tutulan tatlı su balıkları, başta Ichthyophthirius ve Trichodina olmak üzere birçok tatlı su parazitinin tolere edemediği bir değişim yaşar; aniden tatlı suya aktarılan deniz balıkları (3–10 dakikalık %0 banyo) ters şoka maruz kalır ve bu, çoğu deniz teleostu kısa maruziyeti atlatırken Cryptocaryon ve Amyloodinium gibi deniz protozoonlarını öldürür. Aynı gradyan, tatlı su sistemlerinde taşıma, elleçleme veya nitrit maruziyeti sırasında ozmoregülasyonu desteklemek için neden sürekli %0,5–1 tuz kullanıldığını açıklar: yüksek klorür, solungaçlardan nitrit alımını rekabetçi şekilde bloke ederek methemoglobinemi riskini doğrudan azaltır. Temel kurallar: tuzu tamamen çözün ve havalandırın, banyo sıcaklığını ve pH'ını kaynak suyuyla eşleştirin ve toleransı önce küçük bir deneme grubunda kontrol ederek balığın toleransını asla aşmayın. Türler arasında büyük fark vardır; salmonidler %3'lük kısa banyoları tolere ederken birçok sazangil ve larva çok daha hassastır. Herhangi bir ozmotik şok tedavisinden sonra, tuzluluk 5 g/L'den fazla farklıysa öldürücü ozmotik stresi önlemek için balıklar sistem suyuna kademeli olarak döndürülmelidir. Banyo suyu kültür ünitelerinden uzağa deşarj edilmelidir, çünkü sisteme geri giren canlı parazitler tedaviyi boşa çıkarır.