Beyaz Dışkı Sendromu (Karides)

Beyaz dışkı sendromu (BDS), yetiştirilen karideslerde orta ila geç dönemde görülen bir durumdur. Bu durumda, yüzen, beyaz ila sarımsı dışkı iplikçikleri havuz yüzeyinde ve rüzgar sıraları boyunca birikir; buna yem alımında azalma, büyümede yavaşlama ve bazen %20 ila %50 kümülatif ölüm eşlik eder. Sendrom tipik olarak yüksek biyokütleli havuzlarda kültürün 60. gününden itibaren ortaya çıkar. Beyaz iplikçikler, bozulmuş orta bağırsak mikrobiyotası ile ilişkili, lipid ve mineral açısından zengin döküntülerden oluşur ve araştırmalarda tanımlanan katkıda bulunanlar arasında gregarin parazitleri, filamentli bakteriler (bazı Vibrio türleri) ve havuz tabanında biriken bentik kopepod ve poliket vektörleri bulunur. Ölümün ötesindeki sonuçlar arasında zayıf yem dönüşümü, hasatta düzensiz boyutlar ve ikincil bakteriyel enfeksiyona karşı artan duyarlılık yer alır. Saha teşhisi büyük ölçüde gözlemseldir ve laboratuvarda bağırsak içeriği ve histoloji çalışmalarıyla doğrulanır. Yönetim, havuz tabanı hijyeni ve mikrobiyal dengeye odaklanır: agresif çamur temizliği, su değişimi, Vibrio'yu baskılamak için probiyotikler, aşırı beslemeyi azaltma ve biyolojik olarak güvenli girdiler. Beslenmeye ve kabuk değiştirmeye devam eden karidesler, seçici hasat yoluyla biyokütle azaldıkça kısmen iyileşebilir. BDS, yüksek organik yüke ve birikmiş bentik faunaya sahip havuzlarda kümelendiği için, kapsamlı havuz hazırlığı ve orta dönem tortu yönetimi en güvenilir önleyici kaldıraçlardır.