Deniz Yosunu Entegre Çok Trofik Sistemler
Deniz yosunu entegre çok trofik su ürünleri yetiştiriciliği (IMTA), balık veya karides gibi beslenen türlerle ekstraktif deniz yosunlarını birlikte yetiştirir; böylece yem atıkları ve dışkılarda salınan çözünmüş azot ve fosfor yakalanır ve hasat edilebilir biyokütleye dönüştürülür. Tipik düzenlemelerde, kelp veya Gracilaria hatları balık kafeslerinin veya somon ağ kafeslerinin akış aşağısına yerleştirilir; burada deniz yosunu su sütunundaki çözünmüş inorganik azotun %30-60'ını veya daha fazlasını uzaklaştırır ve kelp, üretilen yaş biyokütlenin tonu başına genellikle 1-3 kg azot alır. Sistemin tasarımı, deniz yosunu stoklama alanını balık yem yüküyle eşleştirmeyi gerektirir; genel bir kural olarak, akıntı hızı ve seyreltmeye göre ayarlanmış, yıllık 100 ton balık üretimi başına yaklaşık 1-2 hektar kelp alanı gereklidir. Faydalar her iki tarafta da görülür: deniz yosunu verimi ve kalitesi genellikle besin gradyanında iyileşir, çiftlikler ötrofikasyon ayak izlerini azaltır ve sürdürülebilirlik referanslarına sahip yan ürünleri pazarlayabilir ve düzenleyiciler, taşıma kapasitesi değerlendirmelerinde IMTA'yı giderek daha fazla dikkate alır. Kısıtlamalar, ek bağlama ve yönetim karmaşıklığı, çok türlü kiralama izinleri, düşük akıntıda besin transferi için mesafe sınırlamaları ve deniz yosunu ürününün kendisinin ticari olarak uygulanabilir bir ürün olmasını sağlamaktır, çünkü sadece besin alımı hatların maliyetini karşılamaz.
