Ruhsatlandırma için Taşıma Kapasitesi Modelleri

Ruhsatlandırma düzenleyicileri biyokütle tavanını talep üzerine vermez; onu taşıma kapasitesi modelinin (sayının arkasındaki hidrodinamik ve besin dağılım yöntemleri için Kıyı Taşıma Kapasitesi Modellemesine bakınız) ürettiği tavana kadar verir, bu nedenle bir çiftliğin maksimum boyutunu aslında belirleyen şey başvuru sahibinin yatırım gerekçesi değil, modelleme adımıdır. Çoğu düzenleyici çerçeve çıktıyı dört ayırt edilebilir kapasite düzeyine formalize eder: fiziksel kapasite (kafesler ve demirleme için mevcut alan), üretim kapasitesi (yetiştirilen stok performansı üzerindeki oksijen ve akıntı limitleri), ekolojik kapasite (benthos, yabani türler ve besin dengesi üzerindeki kabul edilebilir etki) ve sosyal kapasite (rekabet eden su kullanıcıları tarafından kabul), ruhsat tipik olarak belirli bir sahada en kısıtlayıcı olan düzeye bağlanır. Norveç'in MOM izleme çerçevesi bunu her çiftliğin altında ve çevresinde A'dan D'ye kadar kademeli bir bentik sınıflandırmaya dönüştürür; burada D sınıflandırmasına bozulan bir saha, isteğe bağlı bir yönetim tercihinden ziyade yasal olarak hasat ve nadasa bırakma dönemini zorunlu kılar. Ruhsatlı tavan sadece teknik bir tahmin değil, yasal bir araç olduğundan, başvuru sahipleri başvuru aşamasında doğru yerel temel veriler ve muhafazakar yükleme varsayımları sağlamaktan ve kapasiteyi her çiftliğin modelini komşularından izole ederek onaylamak yerine paylaşılan bir su kütlesindeki tüm işletmeciler arasında tahsis eden ruhsatlandırma rejimlerinden en çok fayda sağlar.