Optical kumpara sa Galvanic DO Sensors

Sinusukat ng mga Galvanic DO sensor ang oxygen sa pamamagitan ng isang electrochemical reaction sa isang cathode na unti-unting kumakain sa anode, na nagbibigay ng mabilis na tugon at mababang gastos ngunit nangangailangan ng madalas na pagpapalit ng membrane at electrolyte at sensitibo sa daloy sa ibabaw ng membrane. Ang mga optical (luminescence) sensor ay nagpapasigla sa isang dye na ang paglabas ng liwanag ay pinipigilan ng oxygen; hindi sila kumakain ng oxygen, mas mabagal ang pagdrift, nananatili ang kalibrasyon sa loob ng buwan, at kaya ang zero-flow readings, ngunit mas mahal at bahagyang mas mabagal ang tugon. Para sa mga mangingisda sa kulungan at palaisdaan, ang praktikal na palitan ay ang kabuuang gastos ng pagmamay-ari: ang galvanic probe ay mura bilhin ngunit maaaring kailanganin ng buwanang maintenance sa tubig na maraming dumi, samantalang ang optical probe ay kayang tumakbo sa isang buong cycle ng produksyon na may quarterly na pagsusuri. Parehong uri ay kailangang protektahan mula sa biofouling at i-calibrate batay sa air saturation; hindi tama ang pagbabasa sa mga bula o tubig na may sediment. Sa mga recirculating system, bihirang maging problema ang mas mabagal na tugon ng mga optical sensor dahil ang tubig ay homogenous, samantalang sa mga stratified pond, ang mas mabilis na galvanic na tugon ay maaaring makapansin ng pagbaba ng oxygen nang mas maaga. Dumarami nang dumarami ang mga data logger na tumatanggap ng pareho, ngunit ang paghahalo ng mga uri sa isang lugar ay nangangailangan ng pagtiyak na nagkakasundo ang mga ito sa loob ng mga 5% sa parehong punto.