Optik ve Galvanik DO Sensörleri Karşılaştırması

Galvanik DO sensörleri, oksijeni zamanla anodu tüketen bir katottaki elektrokimyasal reaksiyon yoluyla ölçer; hızlı yanıt ve düşük maliyet sağlar ancak sık membran ve elektrolit değişimi gerektirir ve membran üzerindeki akışa karşı hassastır. Optik (lüminesans) sensörler, ışık emisyonu oksijen tarafından söndürülen bir boyayı uyarır; oksijen tüketmezler, daha az sapma yaparlar, aylarca kalibrasyonu korurlar ve sıfır akış okumalarına tolerans gösterirler, ancak daha maliyetlidirler ve biraz daha yavaş yanıt verirler. Kafes ve havuz yetiştiricileri için pratik ödünleşim toplam sahip olma maliyetidir: galvanik bir probun satın alınması ucuzdur ancak kirlenmenin yoğun olduğu sularda aylık bakım gerektirebilir, optik bir prob ise üç aylık kontrollerle tam bir üretim döngüsünü tamamlayabilir. Her iki tip de biyolojik kirlenmeden korunmalı ve hava doygunluğuna göre kalibre edilmelidir; hiçbiri kabarcıklı veya tortulu suda doğru okuma yapmaz. Devirdaim sistemlerinde optik sensörlerin daha yavaş yanıt vermesi su homojen olduğu için nadiren bir sorundur, oysa tabakalaşmış havuzlarda daha hızlı galvanik yanıt oksijen çöküşünü daha erken yakalayabilir. Veri kaydediciler giderek artan bir şekilde her ikisini de kabul etmektedir, ancak aynı sahada farklı tiplerin karıştırılması, aynı noktada yaklaşık %5 içinde uyumlu olduklarının doğrulanmasını gerektirir.