การเลี้ยงแบบราวเชือกยาว

การเลี้ยงแบบราวเชือกยาวเป็นวิธีเลี้ยงแบบแขวนนอกพื้นท้องน้ำโดยแขวนเชือกหรือสายที่ใส่พันธุ์แล้วในแนวนอนระหว่างราวหลักที่ยึดโยงด้วยสมอทั้งแบบผิวน้ำหรือใต้ผิวน้ำเพื่อเลี้ยงหอยสองฝาเช่นหอยแมลงภู่หอยนางรมและหอยเชลล์หรือสาหร่ายทะเลขนาดใหญ่เช่นเคลป์และสาหร่ายผมนางโดยทั่วไปที่ระดับความลึก2-10เมตร ลูกพันธุ์(ลูกหอยระยะสแพตที่รวบรวมจากการลงเกาะตามธรรมชาติหรือผลิตจากโรงเพาะฟัก)จะปล่อยเลี้ยงที่ความหนาแน่น200-600ตัวต่อเมตรและมีการกระจายลดความหนาแน่นหลายครั้งเมื่อมวลชีวภาพเพิ่มขึ้นเพื่อรักษาการเจริญเติบโตของแต่ละตัวและความแข็งแรงของเชือก วิธีนี้เหมาะกับพื้นที่กึ่งเปิดที่กระแสน้ำพัดพาแพลงก์ตอนพืชซึ่งเป็นอาหารและช่วยพัดพาอุจจาระและซูโดฟีซีสออกไป การควบคุมการเกาะติดของสิ่งมีชีวิตเกาะติดโดยการพลิกสายการผึ่งลมให้แห้งหรือการฉีดล้างด้วยแรงดันน้ำเป็นภาระงานหลักในการปฏิบัติงานและการป้องกันผู้ล่าจากดาวทะเลปูและหนอนตัวแบนต้องใช้ถุงตาข่ายหรือกระชังปิดสำหรับลูกหอยวัยอ่อน ข้อดีเมื่อเทียบกับการเลี้ยงบนพื้นท้องน้ำได้แก่การควบคุมผู้ล่าการเก็บเกี่ยวที่ง่ายขึ้นและการใช้ประโยชน์พื้นที่น้ำลึก ข้อเสียคือต้นทุนสูงของระบบทุ่นและสมอและความเสี่ยงต่อพายุน้ำแข็งและการสัญจรทางเรือ ตัวชี้วัดการผลิตติดตามมวลชีวภาพต่อเมตรอัตราส่วนเนื้อและอัตราการตายแต่ละประเภท ราวเชือกยาวยังทำหน้าที่เป็นระดับโภชนาการแบบดึงสารอาหารออกในระบบIMTAและราวสาหร่ายทะเลให้ผลผลิตที่เติบโตเร็วใช้ปัจจัยการผลิตต่ำพร้อมคุณสมบัติด้านการดูดซับคาร์บอนและไนโตรเจนซึ่งเป็นที่ต้องการมากขึ้นในระบบการรับรองมาตรฐาน