Yeterlilik Testi (Laboratuvar)

Yeterlilik testi, bir laboratuvara bilinen (testi düzenleyen tarafından, laboratuvar tarafından değil) bileşime sahip bir numune gönderir ve laboratuvarın bildirdiği sonucu gerçek değere ve diğer katılımcı laboratuvarların sonuçlarına göre karşılaştırır. Bu, bir laboratuvarın günlük testlerinin gerçekten doğru olup olmadığını, sadece laboratuvarın kendi yeterliliğini doğrulamak için kendi iç kalite kontrolüne güvenmek yerine, bağımsız, harici olarak doğrulanmış bir kontrol sağlar. Akredite laboratuvarların genellikle akreditasyon kapsamlarındaki her yöntem için belirli bir sıklıkta yeterlilik testlerine katılması gerekir ve belirli bir analitte kabul edilebilir sınırların dışında tekrar tekrar puan alan bir laboratuvar, zorunlu düzeltici eylemlerle karşılaşır ve çözülmezse, o belirli test için akreditasyonun askıya alınmasıyla sonuçlanır. Bu durum, yeterlilik testini, bir laboratuvarın kendi iç kontrollerinin ortaya çıkaramayabileceği sistematik bir ölçüm hatasını yakalayan birkaç mekanizmadan biri haline getirir. Teşhis veya kalıntı laboratuvarı seçen bir çiftlik veya ihracatçı için, ilgili analit için tutarlı bir tatmin edici yeterlilik testi sonuçları geçmişi, tek başına akreditasyon durumundan daha anlamlı bir yeterlilik göstergesidir, çünkü akreditasyon bir yönetim sisteminin mevcut olduğunu doğrular, yeterlilik testi ise gerçek ölçüm çıktısının güvenilir olduğunu doğrular. Sonuçlar tipik olarak, bir laboratuvarın sonucunun atanan referans değerden kaç standart sapma saptığını ölçen bir z-skoru olarak ifade edilir; yaklaşık artı veya eksi 2 ila 3'ün üzerindeki skorlar, belirli şemanın kesin eşiğinden bağımsız olarak genellikle zorunlu bir soruşturmayı tetikler.