Su Ürünleri Yetiştiriciliğinde Epigenetik
Epigenetik, gen ifadesindeki kalıtsal değişiklikleri, yani hangi genlerin aktif olarak açılıp kapandığını inceler. Bu değişiklikler, temel DNA dizisinde herhangi bir değişiklik olmaksızın meydana gelir; bunun yerine, bir hayvanın deneyimlediği çevresel koşullardan, özellikle erken gelişim aşamalarında, etkilenebilen DNA ve ilişkili proteinlerindeki kimyasal modifikasyonlar tarafından yönlendirilir ve bazı belgelenmiş durumlarda sonraki nesillere kısmen aktarılabilir. Bu, geleneksel ıslah değeri tahmini ve genomik seçimin üzerine inşa edildiği doğrudan genetik kalıtımdan farklı ve ona ek bir biyolojik kalıtım katmanıdır. Su ürünleri yetiştiriciliğiyle ilgili belgelenmiş epigenetik etkiler arasında, erken larva veya embriyonik gelişim sırasında deneyimlenen sıcaklık ve diğer çevresel koşulların daha sonraki büyüme performansı, stres direnci ve bazı türlerde cinsiyet tayini sonuçlarını etkilemesi yer alır. Bu bulgular, kuluçkahane ve fidanlık yönetimi protokolleri için pratik çıkarımlara sahiptir, çünkü erken dönem yetiştirme koşulları, o belirli gelişim penceresindeki anlık, doğrudan gözlemlenebilir etkilerinin ötesinde kalıcı performans sonuçlarına yol açabilir. Bu araştırma alanı, yerleşik genomik seçim araçlarına kıyasla ticari ıslah karar verme süreçleri için önemli ölçüde daha az olgun ve daha az doğrudan uygulanabilirdir, çünkü epigenetik etkileri güvenilir bir şekilde ölçmek ve tahmin etmek ve daha da önemlisi bunların kalıtsallığını ve nesiller arası tutarlılığını değerlendirmek, bilimsel olarak genetik belirteç tabanlı tahminden daha karmaşıktır. Bu da su ürünleri yetiştiriciliğindeki mevcut epigenetik araştırmaların çoğunun, genomik seçimin yerleşik ticari uygulamasına benzer olgun, doğrudan konuşlandırılabilir epigenetik seçim araçları sunmaktan ziyade hala öncelikle araştırmacı nitelikte olduğu anlamına gelir. Aktif olarak araştırılan potansiyel gelecekteki pratik uygulamalar arasında, epigenetik belirteçleri, bu sonuçlar başka türlü gözlemlenebilir hale gelmeden önce daha sonraki performansı veya stres direncini tahmin eden erken yaşam biyobelirteçleri olarak kullanmak ve faydalı epigenetik programlamayı indüklemek için erken yetiştirme çevresel koşullarını kasıtlı olarak yönetmek (bazen gelişimsel programlama olarak adlandırılan bir yaklaşım) yer alır; bu, doğrulanırsa geleneksel genetik iyileştirme stratejilerine genetik olmayan bir tamamlayıcı sunabilir.
