Bitkisel Yağ İkamesi

Bitkisel yağ ikamesi, akuakültür yemlerinde deniz yağlarının (balık yağı, kril yağı) bitkisel yağlarla — kolza/kanola, soya fasulyesi, hurma, ayçiçeği, keten tohumu — değiştirilmesi formülasyon uygulamasıdır; bu durum balık yağı fiyatı, tedarik dalgalanmaları ve sürdürülebilirlik sertifikasyon gereksinimleri tarafından yönlendirilir. Bitkisel yağlar enerjiyi verimli bir şekilde sağlar ve yem dönüşümünü iyileştirir, ancak hiçbiri EPA veya DHA sağlamaz; keten tohumu ALA (18:3n-3) sağlar, balıklar bunu yüksek su sıcaklığında ve etçil türlerde verimliliği azalan sınırlı bir verimlilikle EPA/DHA'ya dönüştürür. Pratik sonuçlar arasında daha düşük fileto omega-3 içeriği ve değişmiş n-3:n-6 oranı yer alır, bu da hasat edilen ürünün besin ve pazar konumlandırmasını değiştirebilir, ayrıca fileto lezzetinde ve dokusunda ince farklılıklar yaratabilir. Bu nedenle çoğu modern salmonid stratejisi, hasattan önce EPA/DHA'yı yeniden oluşturmak için son 3-6 ay boyunca balık yağı açısından zengin diyetlerle besleyerek bir sonlandırma fazı yeniden denizleştirme kullanır. Hurma ve diğer doymuş yağlar da et dokusunu sıkılaştırır ve bazı pazarlarda bu amaçla bilinçli olarak kullanılır. Çoklu doymamış bitkisel yağlar oldukça bozulabilir olduğundan, yağ değiştirilirken oksidatif stabilite yeniden değerlendirilmelidir. İkame tavanı, türün esansiyel yağ asidi gereksinimi tarafından belirlenir — deniz balığı larvaları ve damızlıklar genellikle tamamen bitkisel yağlarla yetiştirilemez — bu da kısmi ikame artı alg DHA'sını yaygın endüstri modeli haline getirir.