Hipoksik Ölü Bölgeler

Ölü bölge, dip suyu çözünmüş oksijeninin uzun süreler boyunca yaklaşık 2 mg/L'nin altına düştüğü kıyı veya haliç (estuarin) alanıdır; besin maddeleriyle tetiklenen alg patlamalarının ölümlerinden sonra ayrışması, tabakalaşma veya zayıf karışımın yerine koyabileceğinden daha hızlı oksijen tüketmesiyle oluşur; Meksika Körfezi, Baltık Denizi ve Chesapeake Körfezi dünya çapında en büyük ve en uzun süredir izlenen örnekler arasındadır. Mekanizma, yakınlarda konumlanmış su ürünleri yetiştiriciliği için doğrudan ilgilidir: tarımsal akış, kentsel deşarj ve bazı belgelenmiş bölgesel vakalarda su ürünleri yetiştiriciliğinin kendisinden kaynaklanan besin yüklemesi, doğal tabakalaşma ile birleşerek, bir tabakalaşma veya rüzgar olayından sonraki günler içinde daha önce sağlıklı olan bir çiftlik sahasını yutacak şekilde genişleyebilen ve çözünmüş oksijen sensörü okuması dışında hiçbir uyarı vermeden kitlesel ölümlere neden olan mevsimsel ölü bölgeler oluşturur. Ölü bölgeler, mevsimsel yayılım tahminleri yayınlayan hükümet ve araştırma izleme ağları aracılığıyla haritalanır ve takip edilir; etkilenen bölgelerdeki çiftlikler bu tahminleri giderek daha fazla stoklama zamanlamasını ayarlamak, derinliği değiştirmek veya öngörülen bir genişleme öncesinde geçici hasat planlamak için kullanmaktadır. Bir ölü bölge olayından sonra toparlanma yavaştır çünkü su kolonunun kendisi yeniden oksijenlendikten sonra bile sediment oksijen ihtiyacı haftalarca yüksek kalır, bu da riskin yüzey koşulları yeniden normal göründüğü anda sona ermediği anlamına gelir.