ปลาป่น

ปลาป่นเป็นวัตถุดิบโปรตีนสูงที่ผลิตโดยการนำปลาผิวน้ำขนาดเล็กทั้งตัวเช่นปลากะตัก ปลาซาร์ดีนและปลาคาเปลินหรือเศษเหลือจากการแปรรูปปลามาต้ม อัดแยกน้ำและน้ำมัน อบแห้งและบด ปลาป่นเกรดพรีเมียมมาตรฐานมีโปรตีนหยาบ60-72% ไขมัน8-12%และมีสมดุลกรดอะมิโนที่อุดมด้วยไลซีนและเมไทโอนีนซึ่งสอดคล้องใกล้เคียงกับความต้องการของปลาเศรษฐกิจกลุ่มกินเนื้อจึงถูกใช้เป็นโปรตีนอ้างอิงสำหรับเปรียบเทียบวัตถุดิบทางเลือกมาโดยตลอด นอกจากนี้ยังมีแร่ธาตุ ฟอสโฟลิปิดและปัจจัยกระตุ้นการเจริญเติบโตที่ไม่ทราบชนิดซึ่งมีประโยชน์ต่ออาหารลูกพันธุ์และอาหารพ่อแม่พันธุ์ ปริมาณและราคาปลาป่นมีความผันผวนตามโควตาการจับจากธรรมชาติและความล้มเหลวของการประมงจากปรากฏการณ์เอลนีโญจึงผลักดันให้อุตสาหกรรมลดอัตราการใช้ลง โดยสูตรอาหารขุนสมัยใหม่สำหรับปลาแซลมอนและปลากะพงมักใช้ปลาป่นเพียง15-30%เทียบกับ50-60%เมื่อสองทศวรรษก่อนและใช้วัตถุดิบอื่นทดแทนเช่นเนื้อไก่ป่น โปรตีนสกัดจากถั่วเหลือง หนอนแมลงป่นและโปรตีนเซลล์เดียว การควบคุมคุณภาพมีความสำคัญ ปลาป่นมีแนวโน้มเกิดออกซิเดชันของไขมันตกค้างและปนเปื้อนฮีสตามีนหรือเอมีนชีวภาพจากวัตถุดิบที่ไม่สด ผู้จัดจำหน่ายจะถูกประเมินจากค่าการย่อยได้ของโปรตีน ดัชนีความสด(TVN)และค่าเปอร์ออกไซด์